Geachte heer Libeer

Beste Jo

Met zeer veel interesse las ik woensdag het opiniestuk “Faire principes voor een begroting in evenwicht” van Jo Libeer.  Ik ben blij dat zoveel mensen nadenken over de toekomst. Ook studenten zijn daarmee bezig. Ik ben blij dat ook VOKA wilt meewerken en meedenken over het begrotingstekort. Ik ben blij dat die voorstellen ook publiek meedeelt aan de regering. 

Helaas maakte één van de suggesties die VOKA doet mij zeer ongelukkig, namelijk de kurkdroge mededeling dat het inschrijvingsgeld van universiteiten omhoog moet. Omhoog naar het niveau van de iPad, zo stelt Jo Libeer. Want als studenten kunnen rondlopen met een iPad, dan kunnen ze ook meer betalen voor hun opleiding. Het is een stelling die gisteren bij veel gezinnen met instemmend gemompel onthaald zal geweest zijn. Het is ook een stelling die bij studenten met ongeloof onthaald werd. 

Hoe blij ik ook werd van het feit dat de studiediensten aan het werk gezet zijn om een becijferd voorstel te maken om het begrotingstekort weg te werken, toch merkte ik enige inconsistenties, feitelijke onjuistheden en fundamentele denkfouten op in de tekst. 

Zo blijkt een verhoging van het inschrijvingsgeld tot het niveau van een iPad niet echt mogelijk te zijn. Mogelijk bedoelde VOKA een verlaging? Want mijn inschrijvingsgeld bedroeg dit jaar 578 euro. Een iPad is beschikbaar vanaf 479 euro. Of wordt er voorgesteld om het inschrijvingsgeld voor de beursstudenten op te trekken en de solidariteit wegvegen? Het zijn deze onzekerheden in een nochtans  uitgedacht en becijferd plan die mij ongelukkig maken. 

Een andere fout maakt Jo Libeer wanneer hij zegt dat studenten allemaal met een iPad rondlopen. Mogelijk begeven wij ons in verschillende sociale kringen, mogelijk komt VOKA enkel financieel welstellende studenten tegen, mogelijk leeft daardoor een vertekend beeld van de gemiddelde student. Er zijn inderdaad studenten met een iPad, een minderheid welliswaar gezien in 2011 slechts 4% van de gezinnen over een tablet beschikte, en vaak verkregen via wedstrijden, in bruikleen of aangekocht met zuur verdiende centjes tijdens de zomer. Gekoesterd, en zeker niet jaarlijks vervangen.

Dit brengt me tot een fundamentele fout in het voorstel. Studeren wordt zo voorgesteld als een luxeproduct en dat maakt me pas echt ongelukkig. Ik besefte helemaal niet dat een gadget dat de meerderheid van de studenten zich niet kan veroorloven, gebruikt kon worden als maatstaf voor de inschrijfgelden. Studeren kost bovendien meer dan enkel het inschrijfgeld. Een student moet boeken en cursussen aankopen, een kot huren, kilometers sporen,…. De reden waarom wij als studenten vragen om het inschrijfgeld betaalbaar, transparant en beheersbaar te houden, is omdat het een van de weinige zaken is waarop er een rechtstreekse controle bestaat. Zodat verder studeren “fair” blijft.

De bedrijven die VOKA vertegenwoordigt zullen vast ook de meerwaarde inzien van hooggeschoolde medewerkers. Die  organisatie pleitte in het verleden toch ook voor meer hoogopgeleid personeel? De maatschappij in het algemeen is vast ook wel blij dat er mensen rondlopen die de wereld kennen, oplossingen kunnen aanreiken en een bijdrage leveren die groter is dan het financiële. In die zin is de subsidiering van ons hoger onderwijs dus een investering in de toekomst, een prijs die we betalen voor innovatie die ons uit de crisis zal helpen. En waren die overheidsinvesteringen niet een van de zaken waaraan volgens VOKA absoluut niet geraakt mochten worden? 

An-Sofie Alderweireldt