Oud-voorzitters: 1968-1969: Paul Goossens

Nadat hij een priesteropleiding aan het seminarie staakte, studeerde Paul Goossens van 1964 tot 1968 economie aan de Katholieke Universiteit Leuven. Hij was actief in de acties rond de taalkundige splitsing ("Leuven Vlaams") van de universiteit. Hij was ook preses van KVHV Leuven, maar zijn linkse opstelling leidde tot ernstige spanningen met de traditionalistische, rechtse flamingantische vleugel van de studentenvereniging. Op zeker moment waren er twee presides, een linkse (Paul Goossens) en een officiële. Samen met Kris Merckx, Ludo Martens en Piet Piryns behoorde Paul Goossens tot de linkse tak van de studentenbeweging, die zich meer bezighield met democratisering dan met vervlaamsing van de universiteit. Hij was ook actief binnen de overkoepelende Vlaamse Vereniging van Studenten.

Na zijn diploma van licentiaat in de economie, werd hij freelance journalist en redacteur bij het weekblad Vrijdag. Tevens was hij deeltijds medewerker van de Antwerpse Volkshogeschool Elckerlyc en werkte hij nog een doctoraat in de economie af. In 1973 werd hij redacteur economie bij De Standaard.

Van 1978 tot 1991 was hij hoofdredacteur van De Morgen. Dit was een tijd van hervormingen en controversen. De krant zette toen immers haar eerste stappen, van de –failliet gegane- socialistische Volksgazet naar een dagblad voor de linkse Vlaamse intellectueel, dat op steeds minder steun kon rekenen van de socialistische zuil.

Sinds 1991 is hij zelfstandig journalist en Europa-correspondent voor het agentschap Belga. Hij publiceerde in het weekblad Knack en verzorgde de 'tv-uitzendingen door derden' van de Christen-Democratische Omroep (CDO). Hij schrijft ook een column voor de krant De Standaard. (bron: wikipedia)

     

Afb.: Paul Goossens tijdens de actie informatierecht. Leuven, november 1968.                                                         

 

  Paul Goossens heden

 

VVS: De rebellerende generatie (1966-1969).

 Dat de Leuvense studenten in die periode een voortrekkersrol speelden bij VVS had natuurlijk veel te maken met de situatie aan de KUL. Heel de strijd rond "Leuven Vlaams" had immers een sneeuwbaleffect veroorzaakt waardoor deze studenten sneller radicaliseerden dan die aan andere universiteiten. Het bisschoppelijk mandement van 13 mei 1966 had de bal aan het rollen gebracht door alle Vlaamse eisen tot overheveling van de Franstalige afdeling zonder meer te verwerpen. Het autoritaire optreden van de bisschoppen schudde vele studenten wakker, en zelfs studenten die eerst weinig interesse hadden in de Vlaamse ontvoogdingsstrijd schoten spontaan in actie. De gevestigde studentenleiders twijfelden, maar jongeren van de nieuwe generatie zoals Paul Goossens kwamen op de voorgrond om het ongenoegen van de studenten in goede banen te leiden. De reactie tegen de autoritaire bisschoppen groeide uit tot een strijd tegen alle vormen van reactionair gezag, en verspreidde zich in ijl tempo over de andere Vlaamse hogescholen

         Goossens werd tijdens het academiejaar 1966-'67 voorzitter van de Politieke Raad van VVS-Leuven én preses van het KVHV. Hoofdredacteur van het KVHV-blad Ons Leven in die periode was Ludo Martens. Voor hen en andere voortrekkers raakte de overhevelingsproblematiek op de achtergrond ten voordele van de eisen voor een meer democratische maatschappij. Er ontstond een nauwe samenwerking tussen het KVHV en de VVS. Op een gezamenlijke persconferentie in december 1966 eisten zij samen nogmaals de splitsing van de vrije universiteiten, waarna zij een tijdlang het Atomium bezet hielden.  VVS probeerde het uitdeinende studentenprotest nationaal te coördineren, en was de organisator van tal van betogingen in deze periode.